Pomeranian

Szpic miniaturowy, pomeranian – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców europejskich. Typ lisowaty.Pies do towarzystwa. Nadaje się dla domatora. Jest psem jednego pana, bardzo się przywiązuje, ale też często nie można nad nim zapanować. Można z nim uprawiać psie sporty np. agility, obedience lub taniec z psem.Dopuszczalna jest szeroka gama typów umaszczenia (od białego i biało-kremowego, po czarne).Wymaga regularnego trymowania oraz wyczesywania sierści. POCHODZENIE: Niemcy 

Historia:  

Szpice niemieckie niemieckie są potomkami „psów torfowych” (Torfhund) z epoki kamiennej,”canis familiaris palustris Ruthimeyer” oraz pózniejszych „szpiców osady palowej” (Pfahlbau);są one najstarszą rasą psów w Europie Środkowej.Wiele innych ras wywodzi się od nich.W krajach nie będących niemieckojęzycznymi szpice miniaturowe znane są jako pomeraniany.

Wygląd

Szpice miniaturowe to małe psy o urzekającej okrywie włosowej i imponującym, bujnym kołnierzu wokół szyi (kryza) oraz obficie owłosionym ogonie. Lisia głowa z małymi, spiczastymi, blisko osadzonymi uszami, nadaje szpicowi charakterystyczny zadziorny wygląd. Sylwetka psa wpisuje się w kształt kwadratu.
Średniej wielkości głowa widziana z góry jest najszersza z tyłu i zwęża się w klin w kierunku czubka nosa. Stop nigdy stromy. Nos okrągły, mały i zupełnie czarny; u psa brązowego – ciemnobrązowy. Kufa nie jest wydłużona; w odpowiedniej proporcji do czaszki. Wargi ściśle przylegające do szczęki i żuchwy, nietworzące fafli (fałd) w kącikach ust. Całkowicie czarne u psów wszystkich maści; u psów brązowych – ciemnobrązowe. Szczęka i żuchwa normalnie rozwinięte, ustawione w pełnym zgryzie nożycowym; tolerowany brak kilku przedtrzonowców. Zgryz cęgowy dopuszczalny jest u wszystkich odmian szpiców. Policzki delikatnie zaokrąglone. Oczy średniej wielkości, podłużnego kształtu, nieco skośne, ciemne. Powieki czarne u psów wszystkich maści; u psów brązowych – ciemnobrązowe. Uszy małe, osadzone wysoko i stosunkowo blisko siebie; trójkątne i spiczaste. Szyja średniej długości, szeroka u nasady między łopatkami i lekko łukowata. Górna linia grzbietu zaczyna się od koniuszków prosto noszonych, stojących uszu. Ogon obficie owłosiony, o powiewającym włosie. Wysoki kłąb przechodzi niepostrzeżenie w najkrótszy, prosty, mocny grzbiet. Lędźwie krótko związane, szerokie, mocne. Zad szeroki i krótki, nie opada. Klatka piersiowa głęboka i dobrze wysklepiona. Mostek sięgający daleko do tyłu. Ogon osadzony wysoko, średniej długości, skierowany w górę i zagięty do przodu nad grzbietem. Okryty bardzo gęstym włosem. Tolerowany podwójny skręt na końcu ogona. Kończyny przednie proste; dosyć szeroki front.  Łopatka długa i dobrze kątowana. Ramię tworzy z łopatką kąt 90°. Łopatka dobrze umięśniona i dobrze połączona z mostkiem. Łokieć mocny, ściśle przylegający do klatki piersiowej. Przedramię średniej długości w stosunku do ciała; silne i zupełnie proste. Przednie łapy małe, okrągłe i zwarte – tzw. kocie łapy, z dobrze wysklepionymi palcami. Kończyny tylne bardzo umięśnione i obficie owłosione aż do stawów skokowych. Tylne kończyny proste i równoległe. Udo i podudzie porównywalnej długości.  Kolana mocne, umiarkowanie kątowane. Tylne łapy małe z dobrze wysklepionymi palcami. Skóra równomiernie napięta, bez zmarszczek. 

 

Szczeniaki Szpica miniaturowego Pomeranian
Szpic ma podwójną szatę: długi, prosty, odstający włos okrywowy i krótkie, gęste, wełniste podszycie. Głowa, uszy, przód przednich i tylnych kończyn oraz łapy są okryte krótkim, gęstym włosem. Reszta tułowia okryta długą, bogatą szatą. Szyja i łopatki okryte gęstą grzywą. Tył przednich kończyn opiórowany; tylne kończyny obficie opiórowane od zadu do stawów skokowych. Ogon obficie owłosiony.

 

 

zródło psy-pies.com